Reklama
Polityka_blog_top_bill_desktop
Polityka_blog_top_bill_mobile_Adslot1
Polityka_blog_top_bill_mobile_Adslot2
Misiowie puszyści - Marcina Celińskiego blog o wartościach, przeszłości i przyszłości Misiowie puszyści - Marcina Celińskiego blog o wartościach, przeszłości i przyszłości Misiowie puszyści - Marcina Celińskiego blog o wartościach, przeszłości i przyszłości

19.08.2018
niedziela

Polak czy katolik?

19 sierpnia 2018, niedziela,

Można być filozofem i kierowcą rajdowym, ojcem i inżynierem – wiele przeróżnych tożsamości każdy z nas w sobie nosi. Te różne nasze oblicza najczęściej układają się równolegle, nie wchodząc w kolizję. Jeśli wchodzą na kurs kolizyjny, musimy wewnętrznie ustalić hierarchię – porzucić rajdy dla doskonalenia się w filozofii bądź poświęcić się ojcostwu, porzucając pracę inżyniera. Takie trudne wybory na szczęście zdarzają się rzadko.
Czytaj całość »

1.07.2018
niedziela

Bez wymagań

1 lipca 2018, niedziela,

Wspaniały mundial w fantastycznej atmosferze – stwierdził Zbigniew Boniek, wracając z Rosji. W czasie tej fantastycznej zabawy zginęło dziesięciu ukraińskich żołnierzy, a 37 zostało rannych (podaję za Agnieszką Romaszewską) w wojnie, którą Rosja prowadzi z Ukrainą, a Ołeh Sencow głodował w łagrze – już 43. dzień. Ale przecież Władimir Putin, witając FIFA w Moskwie, powiedział, żeby nie mieszać sportu z polityką. To znaczy: nie mówcie mi, że jestem agresorem i mordercą, bo przecież funduję wam tu dobrą zabawę. No to nikt złego słowa nie powiedział, wszyscy bawili się dobrze.
Czytaj całość »

20.06.2018
środa

LGBT

KRS w zastępstwie episkopatu

20 czerwca 2018, środa,

Krajowa Rada Sądownictwa negatywnie zaopiniowała pomysł instytucji związku partnerskiego. Z premedytacją piszę „pomysł”, bo z informacji, jakie mamy, nie wynika, żeby ten organ, złożony z prawników, sędziów, jakkolwiek odniósł się do konkretnego projektu ustawy przedłożonego przez Nowoczesną.
Czytaj całość »

27.05.2018
niedziela

Droga irlandzka

27 maja 2018, niedziela,

Końcówka maja to skrzynka mailowa pękająca od wiadomości z „RODO” w tytule. Wszyscy mnie informują, że zmienili swoją politykę przetwarzania danych, że mam różne prawa i już będzie dobrze albo nawet lepiej. Media donoszą, że nawet Chińczycy i Amerykanie w swoich serwisach sieciowych wdrożyli procedury nałożone przez UE dla swoich europejskich użytkowników.

A jednak użyte przeze mnie w pierwszym akapicie tego tekstu słowo „wszyscy” nie jest prawdziwe – należałoby napisać „prawie wszyscy” lub „wszyscy, poza instytucją, która przy aprobacie państwa polskiego do przestrzegania prawa zobligowana nie jest”.

Boje obywateli o wprowadzenie państwowych standardów ochrony i przetwarzania danych osobowych przez kościół katolicki mają długą historię. Najaktywniejsi oczywiście w tej sprawie są apostaci, zabiegający nieskutecznie o usunięcie swoich danych z kościelnych rejestrów. Sądy uchylają się na wszelkie sposoby od rozstrzygania w tych sprawach, postrach przedsiębiorców – Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych staje się dziwnie miękki, tolerancyjny i przyjazny, kiedy skarga dotyczy Kościoła.

Przed kilku dniami Naczelny Sąd Administracyjny odmówił wydania uchwały regulującej zakres nadzoru GIODO nad praktykami kościoła katolickiego jako administratora danych, o co wnioskował Rzecznik Praw Obywatelskich. Oznacza to ostateczne wywieszenie białej flagi przez państwo w tej sprawie. Wszelkie spory  pomiędzy obywatelem polskim  a Kościołem rozstrzyga zatem… Kościół, który zgodnie z RODO powołał nawet odpowiednich funkcjonariuszy w swojej strukturze.

Od lat polskiej klasie politycznej, a co za tym idzie władzom państwowym niezależnie od partyjnej prowieniencji, zupełnie nie przeszkadza naruszanie konstytucyjnych zasad wolności sumienia i wyznania przy utrudnianiu, czy wręcz uniemożliwianiu apostazji. Obywatel polski w relacji ze związkiem wyznaniowym jest wyjęty spod prawa państwowego, pozostawiony na łasce (czy częściej niełasce) wewnętrznych regulacji kościelnych.

Kościół nieustająco naciska na przenoszenie zasad ustalonych dla swoich wyznawców do prawa państwowego, tak by obowiązywały wszystkich bez względu na wyznanie, tam gdzie nie jest to możliwe (jak ochrona danych) – ustawia się ponad prawem.

Szanujące się państwo nie zezwala na to, by jakiekolwiek instytucje stały ponad czy obok prawa. Szanujące się państwo prawa obywatela stawia na czele listy priorytetów, a w starciach z instytucjami czy korporacjami, wobec których pojedynczy człowiek może być bezradny, stwarza mechanizmy wyrównujące jego szanse. W Polsce nie mamy szanującego się państwa, ba nawet pośród polityków opozycji mamy bardzo krótką listę tych, których można podejrzewać, że byliby  w stanie poprzeć zmianę tego stanu rzeczy.

Może więc znowu należy pomyśleć o Irlandii? Tym razem nie jako wzorcu rozwoju gospodarczego, ale poradzenia sobie z oportunistyczną klasą polityczną? „Katolicka Irlandia” właśnie w referendum zadecydowała – większością prawie 2/3 głosów o wykreśleniu z konstytucji katolickich zasad dotyczących aborcji. Widziałbym taką, na początek,  pierwszą poprawkę do konstytucji „Polskie prawo państwowe jest nadrzędnym wobec regulacji wewnętrznych instytucji, korporacji i związków wyznaniowych. Każda instytucja, korporacja i związek wyznaniowy  na terenie Rzeczypospolitej Polskiej są zobligowane w relacjach z obywatelem stosować przepisy konstytucji i ustaw. Od zasady niniejszej nie ma żadnych wyjątków”.

Ten, czy następny sejm nam tego nie uchwalą. Ale może droga irlandzka i referendum?

 

15.04.2018
niedziela

Dwie konwencje, dwie planety

15 kwietnia 2018, niedziela,

Politycy opozycji po pierwszych sondażach dających jedno- czy dwuprocentową przewagę koalicji PO-N (od wczoraj zwanej Koalicją Obywatelską) nad PiS tryskają optymizmem i obwieszczają, że „ciężka praca daje efekty”. To jakieś zaklinanie rzeczywistości, próba wywołania samosprawdzającej się przepowiedni. Bo przecież tak naprawdę niewiele się zmieniło.
Czytaj całość »

7.04.2018
sobota

Program Minus 20 proc.

7 kwietnia 2018, sobota,

Oczyma duszy to widzę. Komitet Polityczny PiS, na nim gościnnie premier, ministrowie, sekretarze i podsekretarze stanu. Coś w formule tragedii greckiej – ponury poświątecznie Prezes jako aktor, rząd jako chór wyśpiewuje: „Pozwól nam, o Wielki, oddać te nagrody do Caritasu”. Prezes jakby łagodnieje, wychodzi na konferencję prasową. Koniec sceny.
Czytaj całość »